• SAMSUNG CSC

  • 04-penoterie-la-jolie

  • SAMSUNG CSC

  • Kippen

  • SAMSUNG CSC

  • lavendel

De boodschapper

Een paar honderd meter verderop woont een gepensioneerde man. Ze noemen hem hier ‘timide’ en zo ervaren wij hem ook. Zijn zus woont in het huis naast hem. Eveneens zeer timide. Tot onze verbazing stond de man op een goede dag bij ons op de binnenplaats. En hij had nieuws, er was een echtscheiding. Over wie het ging was niet te verstaan. Veel handgebaren, veel woorden maar uit zijn gemurmel werd maar niet duidelijk wie dan. Wel begrepen we dat er dezelfde middag een mis was in de kerk. En of we kwamen.
Vreemd. Toen de man vertrokken was probeerden we te bedenken wat er nou toch aan de hand zou kunnen zijn.

Verrassing

Op een avond hoorden we gekrabbel aan de deur. Een broodmager katje stond op de stoep. Zwart wit gevlekt en ze liet zich aanhalen. Ze was zo mager dat we het niet konden laten om haar wat eten te geven. De volgende dag was het warm en stond de keukendeur open. Toen ik de keuken inkwam zag ik dat het brood dat op het aanrecht lag behoorlijk was aangegeten. Het katje stond er bij en keek nog steeds hongerig. Ja, wat doe je dan, op naar de supermarkt en kattenvoer halen. Overigens vonden we haar buik wel wat dik…SAMSUNG CSC

Wat we hadden vermoed bleek waar te zijn. Een week (en menig pak kattenvoer) later vonden we haar zes kleintjes in één van de voerbakken in de koeienschuur. Dat was blijkbaar het fijnste plekje om haar kroost ter wereld te brengen.

Zwembad bij vakantiehuis in de Dordogne

Toen het eerste vakantiehuis gereed was werd het tijd om een zwembad te plaatsen. De zomers in de Dordogne kunnen warm zijn en dan biedt een zwembad heerlijke verkoeling. De plek van het zwembad was al snel bepaald. Een vlak stuk met privacy en prachtig uitzicht.
Een hele onderneming! Uitzetten, graven, leidingen en pompen aanleggen. Het bad kon 11.00 x 4,2 m worden, de grootste maat die nog over de weg te vervoeren is. Toen al het grondwerk gereed was kon het zwembad komen. Spannend!

 

SAMSUNG CAMERA PICTURES

En jawel, op de afgesproken dag én het afgesproken tijdstip kwam een enorme vrachtwagen aangereden met daarop het zwembad. So far so good. Maar… op het laatste stukje ging het mis. De grote vrachtauto had zich klemgereden op het weggetje naast ons huis. Hij kon niet meer voor- of achteruit. Ik heb er aardig wat Franse schuttingtaal bijgeleerd die middag. Wat was de chauffeur aan het vloeken. Jan probeerde om met onze tractor enige beweging in de zaak te krijgen. Helaas zonder resultaat. De zaak zat muurvast.

zwembad-vakantiehuis-frankrijk-lapenoterie-dordogne

Het was warm, de chauffeur was inmiddels oververhit geraakt en ik was naar de weg gelopen om wat te drinken te brengen. De chauffeur was blijkbaar zo over zijn toeren dat hij in plaats van het drankje aan te nemen, zijn gevloek en getier nog eens dunnetjes over deed. Een beetje ontdaan was ik weggelopen en op het bankje voor ons huis gaan zitten. Vanaf die plek zag ik tot mijn grote verbazing ineens het zwembad hoog in de lucht voorbij komen. Je zou werkelijk aan je eigen waarneming gaan twijfelen.
zwembad-zomer-gite-lapenoterie-dordogne
De vrachtauto bleek te beschikken over hef-arm en de cabine bleek losgekoppeld te kunnen worden van de achterkant. Zo kon het zwembad dus het laatste stukje vervoerd worden. Opgelost!

vervoer-zwembad-lapenoterie-dordogne

Later op de dag kwam een boer uit de buurt en die heeft met zijn tractor, die veel groter en sterker is dan ons oudje uit 1958, de vrachtauto los kunnen trekken.

SAMSUNG CSC

Inmiddels is het zwembad geïnstalleerd, het terras aangelegd, de buitendouche gereed en kan er gezwommen worden. Een zalige luxe!
En, wie belangstelling heeft voor Franse schuttingtaal, laat het me weten.

Manger bien

Een allervriendelijkste Fransman legt bij ons de verwarming aan. Hij is vrolijk en, niet onbelangrijk, hij komt zijn afspraken na. Hij woont 20 kilometer verderop en wij hadden gevraagd of hij tussen de middag met ons mee wilde eten. Dat wilde hij wel. De eerste keer had ik de tafel ietsje feestelijker gedekt dan normaal, een eitje gekookt, tomaatje erbij. Het geheel zag er gezellig uit vond ik zelf.

Op de eetmarkt in Montignac

Op de eetmarkt in Montignac

In de zomermaanden worden er bij ons in de buurt eetmarkten gehouden. Een leuk concept. Op een plein staan allemaal kraampjes met etenswaar van lokale producenten. Het meeste wordt ter plekke bereid en soms is er een centrale barbecue waar je de gekochte spullen op kunt laten roosteren. Bij de plaatselijke wijnverkoper kun je wijn of rosé per fles kopen. Als je besloten hebt wat je wilt eten of drinken zoek je een plekje aan een van de lange tafels. eetmarkt-dordogne-gite-la-penoterie

Ieder dorp of stadje heeft een vaste avond in de week voor de eetmarkt. In een straal van 10 km om ons heen iedere dag wel ergens: op dinsdagavond in St Amand de Coly, op woensdag in Aubas, op donderdag in Auriac du Perigord en op vrijdagavond in Valojoux. De maandagavond is voor Montignac.

Toen we hier net woonden besloten we om eens te gaan kijken op de eetmarkt. We zaten naast een grote Franse familie. Oma, kinderen en kleinkinderen. Het zag er gezellig uit. Ik zat naast oma, een schattige dame. Ik vroeg haar hoe haar familie in elkaar zat, wie haar kinderen waren en hoe de gezinnen opgebouwd waren. Ze vertelde het me graag. In rap Frans en een deel van de inhoud ontging me daardoor. Dat gaf niks. Ze zat zo vol trots te vertellen en dat was een genot om te zien.

Toen ze uitverteld was vroeg ze wie ik was en waar ik vandaan kwam. Ik vertelde dat we sinds kort in Montignac woonden en een oude wijnhoeve aan het verbouwen waren tot vakantiehuizen. Dat maakte haar nieuwsgierig en ze wilde weten waar we woonden. Toen ik “La Penoterie” zei gingen haar ogen wijd open en stootte ze haar dochter, die naast haar zat, aan. Wat ze precies zei verstond ik niet maar “La Penoterie” kwam daar duidelijk in voor. Vervolgens kregen we een prachtige demonstratie van wat je een lopen vuurtje noemt. De één na de ander stootte elkaar aan, wees naar ons en had het over La Penoterie. Een soort wave maar dan met de naam van ons domeintje. Ik wist niet wat ik zag. eetmarkt-vakantiehuis-lapenoterie-dordogne

En daar bleef het niet bij. Er werden allemaal mensen van andere tafels gehaald waar wij kennis mee moesten maken.
De buurvrouw, de burgemeester, de loco-burgemeester, de eigenaar van de houtzagerij. Het werd een heel oploopje om ons heen. Ik werd er een beetje verlegen van. Al die mensen, al die aandacht. Het voelde wel erg warm en welkom. Veel mensen vertelden ons dat ze het zo fijn vonden dat La Penoterie weer bewoond was na al die jaren. Dat we vakantiehuizen in de oude schuren gingen maken vonden ze helemaal geweldig. We waren geïntroduceerd!

Kippen kopen

Kippen kopen

Op een hoeve horen kippen, vinden wij. In Nederland hadden we ook kippen. Die waren zo oud dat we het niet aandurfden om ze de reis naar Frankrijk te laten maken. We vonden gelukkig een goed onderkomen voor ze bij vrienden van ons. Ik miste het gezellige gekakel. Toen het voorjaar aanbrak zagen we bij de plaatselijke boerenbond een spandoek hangen waar op stond dat er vanaf heden kippen te koop waren. Toen we informeerden hoe eea in zijn werk ging vertelden ze dat we de kippen moesten bestellen. We zouden ze dan met een week of twee krijgen. Ieder soort was te bestellen.

Kleine stappen…

De Franse getallen zijn wat anders opgebouwd dan de Nederlandse en de Engelse. Voor toeristen die bij de plaatselijke bakker komen ligt daarom een telmachientje klaar. De bedragen worden opgeteld en het rekenmachientje wordt naar de klant
toe gedraaid zodat duidelijk is wat het af te rekenen bedrag is. SAMSUNG CAMERA PICTURES

Hoewel ik al maanden bij dezelfde bakker kom blijven ze het rekenmachientje ook bij mij gebruiken. Mijn pogingen om er niet op te kijken en dan wel gepast te betalen wierpen op een dag zijn vruchten af. Hoe groot kunnen kleine overwinningen zijn! De verkoopster noemde het bedrag en liet rekenmachine voor wat het was.

Buiten kreeg ik zin om huppelend de rest van de boodschappen te gaan doen.